38 Johannes Paulson: In Plutarchum. tionem vocato hoc loco Aristotelico, Probl. XI, 25: Διὰ τί, ὅταν ἀχυρωϑῶσιν αἵ ὀρχῆστραι, ἧττον οἵ χοροὶ γεγώνασιν; ἢ διὰ τὴν τραχύτητα προσπίπτουσα ἣ φωνὴ οὐ πρὸς λεῖον τὸ ἔδαφος ἧττον γίνεται μία, ὥστ᾽ ἐλάττων; οὐ γὰρ συνεχής, ὥσπερ καὶ τὸ φῶς ἐπὶ τῶν λείων μᾶλλον, διὰ τὸ διαλαμβάνεσϑαι τοῖς ἐμποδίζουσιν, et Plinii Hist. natur. XI, 270: <«theatrorum in orchestris scobe aut harena superiacta deuoratur (uox).» quibus locis perpensis et continuati sermonis ratione habita, luce clarius est in uerbis illis Plutarchi de sono caecato, non de populo agi. quare a me ὅλως pro ὁ λαός restituente uix dissentiet qui deliberauerit, quam facile libri manu scripti medii aeui a et ὦ confundant?. Sed nondum loci difficultas soluta est. subiecto enim’ uerbi quod est τυφλοῦται egemus. nam e praemissis non licet audire τὸν OTEVÓTEQOV αὐλὸν Wel τὴν σύριγγα, cum soni, non instrumenti notio requiratur. accedit quod manifesto hoc loco de chori cantu orchestra paleis sparsa minus resonante” mentio facta fuit, quemadmodum in proxime sequentibus de histrionum uoce agitur (uide p. 37 n. 3). quare si forsitan quis sibi uideatur Plutarchi uerba restituere hoc fere scribendi modo: ... ἢ χοῦν, (ἣ φωνὴ τοῦ χοροῦ) ὅλως τυφλοῦται, ego non repugnabo. sed cum non possim quin suspecta habeam etiam uerba quae sunt ἢ χοῦν — non enim credo Graecos orchestram χοὶ sparsisse neque χοῦν defensum uolo uoce illa quae est harena in loco illo Pliniano (uide supra) nobis occurrente —, magis mihi placet hic modus scribendi: καὶ τί δήποτε τῶν ϑεάτρων ἂν ἄχυρα τῆς ὀρχήστρας κατασκεδάσῃς (Ὁ), ἢ ἠχὼ ὅλως τυφλοῦται“. ' Hoc iam vidit Reiske, qui coniecit ó ἦχος τυφλοῦται, non male, nisi quod non apparet,- qua uia ó λαὸς ex ó ἦχος prodierit. neque aliter qui Duebnerianae editionis uersionem latinam excudendam curauit: «Cur si in orchestra theatri paleae spargantur aut puluis, populus [sonus?] caecetur?» - " ? Vid. Bastii Comment. palaeograph. adiuncta Schaeferi editioni Gregorii Corinthii, p. 749. 3 Hoc non fugit Wyttenbachium qui ó λαὸς in ó χορὸς emendare uoluit, ductus loco Aristoteleo supra descripto. cum autem ó χορὸς uix pro chori cantu poni possit, sed in hac rerum serie idem sit ac choreutae, ut librorum lectio in spectatorum caecationem redit, ita emendatio illa in choreutarum. ^ Conferendus est alius locus Plutarcheus, Cur nox sonos facilius reddat quam dies, 11, ὃ (721 B): ἡ δὲ φωνὴ προσφερομένη καὶ προστυγχάνουσα σώμασι πολλοῖς καὶ ἀϑρόοις, ἢ τυφλοῦται παντάπασιν, ἢ διασπάσματα λαμβάνει.