J. L. Heiberg: Ad Herodotum. 39 Iam, opinor, apparet per quos corruptionis gradus mendum ortum sit. Ad extremum non reticebo, ut non dubitem quin in uerbis quae libri praebent τῶν ϑεάτρων — κατασκευασϑείσης erratum sit, ita me dubium haerere, num iure uocem, quae est κατασκευασϑείσης, in suspicionem uocauerint editores. credere licet mendum in alio loco latere et scribendum: ... τῶν ϑεάτρων ἀχύρῳ (ἀχύ- 0015?) τῆς ὀρχήστρας κατασκευασϑείσης κτλ. sed incertiora sunt quam ut fusius de iis dicam. Ad Herodotum. Scripsit J. L. Heiberg. VIII 88 ἀπὸ τούτων αὐτήν displicent, quia uocabulum τούτων, quod caput rei est, parum ponderis habet, αὐτήν propter collocationem insolitam — si omnino 60 opus erat, post ἐογασαμένην locum habebat — nimis ponderis. utrique malo medebimur reponentes ἀπὸ τούτων αὐτῶν, ex his ipsis, quae male fecerat. ΙΧ δῦ οὔ κως ἔπειϑον, ἐς 6 κτλ. parum recte dicitur, quia ἐς ὅ non habet, quo referatur, nec quod Steinius proposuit οὔκων magis placet. scribendum puto οὔ κω, ita ut uerba ἐς νείκεα συμπεσόντες ἀπίκατο pO- nantur διὰ μέσου: nondum ei persuadere poterant, cum praeco Atheniensium |litigatione orta iis adstitit. VII 55 et 56 Herodotum minus adcurate locutum esse, quondam discipulus meus animaduertit; nam in cap. 55 cum dicitur τάύτην μὲν τὴν ἡμέρην οὗτοι, τῇ δὲ ὑστεραίῃ πρῶτοι μὲν κτλ., adparet, eos noctu iter intermisisse; nihilo minus cap. 56 legimus διέβη δὲ ὃ στρατὸς αὐτοῦ ἐν ἑπτὰ ἡμέρῃσι καὶ ἐν ἑπτὰ εὐφοόνῃσι ἐλινύσας οὐδένα χρόνον. talia δὰ epicam narrandi rationem Herodoti illustrandam non inutilia sunt. hexametri partem ἢ κε μέγ᾽ οἰμώξειε VII 159 ex Iliade transsumptam multi notauerunt. num cuiquam in VIII 26 ἄνδρες ἀπ᾽ ᾿Δρκαδίης ὀλίγοι τινές in mentem uenerit griphus ille Homericus qui fertur (16 Wolf) . ἄνδρες ἀπ᾽ ᾿Αρκαδίης ἁλιήτορες, ἢ δ᾽ ἔχομέν τι;, exploratum non habeo. cum constructione memorabili VIII 129 τρεῖς (μοίρας) . . τὰς διελϑόντας χοῆν ἔσω εἶναι, quam illustravit Kruegerus gr. Spr. 56, 10, 5 (addantur Hipprocrates de prisca medicina I p. 8, 40 ed. Foesius: οὐ γὰρ ἔστι, πρὸς ὅ,τι χρὴ ἐπανενέγκαντα εἰδέναι τὸ σαφές et Demosthenes XXI 99), comparari potest VI 92 ὡμολόγησαν ἑκατὸν τάλαντα ἑκτίσαντες ἀζήμιοι εἶναι; nam hic quoque uerbum regens ad participium solum refertur. similis est etiam .loçus, qui est VIII 101: συμβούλευσον ὁκότερα ποιέων ἐπιτύχω εὖ βουλευσάμενος; nam ποίϊσ coniuncetiui proprie non ad uerbum finale, sed ad participium pertinet.