In Phoenissas Euripideam annotatiunculae. 3 u. 274. ἀλλ᾽ ἐγγὺς ἀλκή (βώμιοι γὰρ ἐσχάραι πέλας πάρεισι) κοὐκ ἔρημα δώματα". Uerba, quae sunt κοὺκ ἔρημα δώματα, iure rerum tenori minus apta cernuntur. annotat in hunc uersum Wecklein: man begreift nicht, warum darin ein Grund der Sicherheit liegen soll.“ scilicet Polynices urbi patriae bellum inferens tanto opinionis errore indutus esse non potest, ut sibi persuasum habeat, si quid erga se frater committat fraudis aut mater, defensionem petendam esse ab incolis domuum iuxta sitarum; quibus, qui urbem patriam patriosque deos euersurus uenit, inuisus sit, necesse est”. quare ut haec uerba inepta amouerentur, ad emendandi remedium confugerunt uiri docti. qui statuunt uerba, quae quondam iis, quae nunc exarantur κοὺκ ἔρημα δώματα, extrusa sunt, sententiam uerbis quae sunt βώμιοι γὰρ ἐσχάραι inceptam ita continuauisse, ut totus locus in auxilio a dis ferendo uersaretur, omissa tutela, quam nunc textus facit Polynicem sperantem ab hominibus. cui sententiae ut satisfaceret, Th. Kock scripsit: 5 3 5 Ἁ > , , \ > , ἀλλ ἐγγὺς ἀλκή. βώμιοι γὰρ ἐσχάραι πέλας πάρεισι καὶ ϑεῶν πυλώματα. Hilberg autem, inductis uerbis zoùx ἔοημα δώματα, reponit κοινὸν ἔουμ᾽ ἀλωμένων. quas emendationes, ut bene consulunt sententiae, quam statuunt loco inesse, ita tantum a librorum scriptura recedunt, ut ea ipsa re refelli uideantur. Neque Weckleinio in his emendationibus acquiescendum uisum est. placet enim ei, omisso u. 275, in hanc formam restituere u. 274: ἀλλ᾽ ἐγγὺς ἀλκὴ βωμίοις παρ᾽ ἐσχάραις, quem uersum ita cum u. 270: A 3 φέρ᾽ ἐς σκοτεινὰς πεοιβολὰς μεϑῶ ξίφος - 1 Alii editores parenthesis signa omittunt. * Scholia haec uerba κοὺκ ἔρημα δώματα de feminis choricis, quas uidet Polynices, interpretantur: τὰς ἀπὸ τοῦ χοροῦ ἑωρακώς φησι τεϑαρρηπέναι. quod addunt ἀσϑενοῦς δὲ ψυχῆς τεκμήριον. τί γὰρ ἔμελλον αὐτῷ γυναῖκες συμβαλέσϑαι πρὸς κίνδυνον, tangunt discrepantiam, quae est inter hunc locum et alios. scilicet timidum imbellemque Polynicem non finxit Euripides. cfr. p. 5 n. 1. 1*