6 Johannes Paulson: Quae cum ita sint, mihi quidem uidentur u. 274 desiderari uerba, quibus non solum, ut fit, Polynices indicat se ense suo confidere (ἀλλ᾽ ἐγγὺς ἀλκὴ), sed etiam inde fiduciam sumere, quod oculis diligens circumspiciat. sed quibus uerbis haec notio reddenda sit, non audeo dicere. ne tamen in difficultatibus detegendis acquiescere uidear neque conamen facere, ut uia ac ratione omissa suppleantur, subicio uersus formam, qua id, quod desidero, dictum esse potest: ἀλλ ἐγγὺς ἀλκὴ κοὺ στερήϑην ὀμμάτων v ἔγγυς ἀλκῇ θΘησἷην ομμ - sed difficilius est uerba originaria inuenire quam eruere, quae flagitetur sententia. si ita, uti scripsi, quondam fuit, explicare licet, qua uia orta sint, quae praebent libri, κοὺκ ἔρημα δώματα. scilicet deprauationis initium ortum est e confusis ὀμμάτων et δώματα, postquam scholiastae de deorum altaribus uerba iam sententiam perturbarunt. probata Kochii aut Hilbergii emendatione, corruptelae fons non ita plane perspicitur. Iocastae Polynicem interroganti, qua arte exercitui ad sequendum persuaserit, respondit filius u. 427 sqg.: δισσοῖς ᾿Αδραστος ὥμοσεν γαμιβροῖς τόδε, - 3 Z. , μὴ, ΄ ας ἰὴ Ὁ ΟΖ [Τυδεῖ τε κἀμοί: σύγγαμος γάρ ἐστ᾽ ἐμός] EA , 5 , , 3 5 2 ἄμφω κατάξειν εἰς πάτραν, πρόσϑεν δ᾽ ἐμέ. 480. πολλοὶ δὲ Δαναῶν καὶ Μυκηναίων ἄκροι πάρεισι, λυπρὰν χάριν, ἀναγκαίαν δέ, μοι [διδόντες" ἐπὶ γὰρ τὴν ἐμὴν στρατεύομαι , \ 9 5 » 5» € 5 , πόλιν. ϑεοὺς δ᾽ ἐπώμοσ᾽ ὡς ἀκουσίως ~ , c ~ 5 , » τοῖς φιλτάτοις ἑκοῦσιν ἠράμην δόρυ. sic Wecklein. quod u. 428 uncis inclusit, id haud dubie iure fecit. de uu. 432—434 anceps est casus. scilicet Wecklein suadet uerba λυπρὰν χάριν, ἀναγκαίαν δέ per appositionem ad enuntiatum πολλοὶ πάρεισι accedere, ita ut non cum μοί coniungenda sint, sed illud μοί ex sola uerbi forma, quae est πάρεισι, dependeat: πάρεισί μοι, λυπρὰν χάριν, ἀναγκαίαν δέ: multi mihi adsunt principes Danaorum et Mycenaeorum, officium (iis) acerbum, sed necessarium‘ (Nicht aus Zuneigung zu mir, sondern nur in Gehorsam gegen Adrastos folgen