96 C. M. Z.: Anmeldelse. 1. Gurlitt, Zur Überlieferungsgeschichte von Ciceros Epistularum „ libri XVI. (Ex XXII. supplem. Ann. phil.). Lipsiae 1896, Teubner. P. 509—54. Gurlitt cum alia tum haec disputat fuisse olim quattuor codices Laurishamenses epistularum Ciceronis. ab uno eorum L II, qui contineret libros epist. ad. fam. IX—X VI, descriptos esse et cod. D (Palat. 598) et eum codicem unde descripti sint codices P (Erfurtensis) et H (Harleianus 2682). quae si vere disputantur a Gurlittio — quo dmihi quidem videtur — cognatio horum non sic comparata est simpliciter HDF, ut apud Mendelssohnem, sed potius sic ἢ D, “) HF. qua re paullo augetur dignitas et auctoritas codicis D. item illud videtur esse verum M“ (i. e. correctiones in M saec. X—XII factas) in libris I—VIII saepe consentire cum GR (Harleiano 2773 et Parisino 17812), in IX—XVI cum DHF. scd haec omnia non magni momenti sunt ad ipsam epistularum recensionem et manebit editio Mendelssohnis in suis fundamentis et in suo dignitatis gradu firmiter collocata (cf. Gurlitt ipse p. 547 in.). quae autem de Cratandrina editione disputantur a Gurlittio digna sunt quae legantur illa quidem sed nondum ad liquidum perducta. Lundae.