98 Christianus Mikkelsen: Versus 10 sq. paruis mendis sublatis in codicibus sic scripti sunt: Athénis tracto ita ut hoc est proscénium, Tantísper dum transígimus hanc comoédiam. Ad sententiam reficiendam critici superiores alii alia tentauerunt, in uoce fracto tantum emendanda desudantes, ÜUssingius intellexit, cum comparationi hic locus non esset, etiam uocabula ía ut corrupta esse, quare edidit: Athénis translatum húc hoc est proscénium. Equidem puto, propius a scriptura codicum abesse: Athénis transportátum hoc est proscénium. Exitum prologi (u. 20 sq.) foedissime uitiatum codex B sic exhibet neque multo aliter ceteri: Quid múlta? Síuíc superet múliere Hiscum anima ad eum habenti erce teritur. Quae sententia in uocabulis corruptis lateat, indicare uidentur uersus 17 sq. prologi Trinummi: Sed de árgumento ne éxspectetis fábulae, Senés, qui huc uenient, í rem uobis áperient. Quare non male coniecit W. Wagnerus: Quid múlta? Si quid súperest de ista múliere, Hic, quí amat, arguméntum ad narrandum écce adest. In priore tamen uersu magis ea de quam de ista excidisse puto, cfr. u. 18: ea se peperisse puerum simulat militi. Quae restant, ego uestigia librorum pressius legens sic refinxerim : Hic, quí eam amat, apériet, quod relinquitur. In extremo prologo et Schoellius et Leo duas lacunas statuerunt, alteram ante u. 18 Kiesslingio, alteram post u. 21 Wolffio auctore, utramque sine iusta causa. Nam quod dicitur argumentum non satis esse explicatum et utique necesse esse omnes tres Phronesii amatores in prologo