Annotationes criticae in Truculentum Plauti. 105 Stratullax. Áduenisti huc te óstentatum cum éxornatis óssibus, Quia tibi insuaso infecisti própudiosa pállulam? Astaphium. Núnc places, quom miíhi inclementer dícis. Stratullax. Quid hoc quod té rogo? Nunc places ironice interpretantur. At omnem ironiam ab hoc loco alienam esse apparet. Sine dubio Nunc ex Non ortum est. Cfr. Mercat. 454: Charinus Vin me tecum illo ire? Demipho No/o. Charinus Non places. Similiter nunc pro non scriptum est Asin. 551 sq.: Ædepol uirtutes qui tuas nunc possis collaudare, Sicut ego possim, quae domi duellique male fecisti, ubi Gertzius non reposuit; Capt. 864: Nunc tu mihi places, quod Acidalius non reposito iure putat Hegionem dicere; Curc. 242: Nunc dum salsura sat bonast, ubi idem Nondum reposuit. Diniarchus impatiens Phronesium usque lauantem exspectandi exit et Astaphium sic alloquitur (uu. 326 sq.): Sed óbsecro hercle, Astáphium, i intro ac núntia Me adésse, ut properet suaue, iam ut satis láuerit. In suaue aduerbium naue latere suspicatus est Schoellius, ego magis puto scriptum fuisse : Me adésse, ut properet laútum, iam ut satis láuerit. Cfr. Sallust. orat. Licin. ad pleb. § 16: Ultro licentiam in uos auctum atque adiutum properatis. Sequuntur hi uersus (328 54.): Astaphium. Licet. Dinia: zhus. Aúdin etiam? Astaphium. Quíd uis?