160 A. B. Drachmann: Bacchylidea. vive Dieu är en efterbildning, visserligen i osmält form, af Vulgatans viit Dominus Deus, som finnes mâångenstädes, t. Ex. Konungab. 1 17, 1; 18, 10: Jerem! 5, 2; 44,26, Sam. 14,45; 19. 6: 20,"3"0. s. v., och som Àtergifves t. ex. «så visst som Herren lefver» (Sam. I 14, 45). Bacchylidea. Scripsit A. B. Drachmann. I 2. In voce βαϑυδείελο[ν desinit fabulosa narratio; transitus ad victoris res solito Pindari more per pronomen relativum fiet, si suppleas: ἔνϑεν vel ἐκ τῆς (ἔκ τοῦ Blass, sed νᾶσον in iis quae praecedunt latere veri simile). ib. 7 scrib. ποσσί[ν τ᾽ ἐλαϊφοὸ[ς, π͵ατρίων τ᾽ οὐκ [ἀπεί- atos καλῶν. — ἐλαφροῖς Kenyon; ἀπείρατος Jebb, καλῶν v. Wilamowitz. II 1 supplendum est: ἄψιξεν á σ[εμνοδότειρα Φήμα; nam ἀνέμνασεν vs. 6 ad Famam aptius quam ad victorem refertur. 3 μέγας recte Blass, quod in πῴάλ]ας (v. Wilamowitz) invito codice mutari non debuit; nam genus certaminis (pugillatus) adiectivo ϑρασύχειρος (οἵ. 1 3 καρτερόχειο) satis significatur. IV 6 quod et Crusius invenit [ἀρετᾷ! σὺν ἵππων commendatur loco Homeri Y 276: ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι. V56 scrib. {καὶ γάρ ποτ᾽: οἷ". III 98 "ἐπεί. ποτε καὶ. Utrobique tota fabula exemplum est loci communis praemissi. Cfr. Pind.0. VII27. ib. 121: [τῶν δ᾽ ὥ]λεσε μοῖρ᾽ ὀλοὰ [πλέονα[ς, αὖ quae sequuntur οὐ γὰρ cett. habeant quo referantur. Maluerim ἀλλ᾽ ὥλεσε, nisi sex litterarum spatium indicasset Kenyon. ib. 196 γλῶσσαν ο[ὺκ ἑκτὸς — —/ Blass. Coniecerim οὐκ ἐκτὸς δίκας, ut quod sequitur τόϑεν habeat quo referatur. Sane hic sententiarum nexus durior est et Pindaro quam Bacchylide dignior. Ultimo versu φυλάσσοι supplendum iam v. Wilamowitz vidit. VI 3 fortasse προχοαῖσ[ι πάντων, propter dr ὅσσα. X 27 sq. εὐβού-λων [Χαρίτων προφᾶται Kenyon, quod et metri ratione et adiectivo Gratiis parum apto redarguitur. Donec melius inveniatur, /Koowíwr/ suppleverim.