52 J. L. Ussing: torem Ephesium aliunde novimus. In eiusmodi locis vulnera relinquenda sunt, nec ignota nomina in nota mutanda, quasi huic auctori fides haberi possit. Recordemur, iam Quintilianum (I 8, 21) de improborum hominum fingendi licentia queri, qui «de libris totis et auctoribus, ut succurrit, mentiantur tuto, quia inveniri qui numquam fuere non possunt.» Consulto Vitruvii contextum librarii non interpolaverunt; quidquid aut permutando aut omittendo aut addendo peccatum est, incuria est peccatum, nec mala fides unquam librariis obiici potest. Frequentissimum est vulgatum illud depravationis genus, quo permutantur litteræ vocesque similes, ut ab et ad, ex et et et ea et est, quae et qua et quo, eorum et earum, intra et infra, tam et iam, prudens et trudens, alia multa. Sæpissime in generibus, numeris, modis erratur, nec semper unius litteræ aut vocis mutatione vitium tollitur, sed per plura membra continuatur, ut dubitari possit utrum librarii error an auctoris soloecismus sit; sed quoniam hoc difficulter diiudicatur, potius in mitiorem partem peccetur et ad grammaticæ praecepta exigatur contextus. His igitur omissis transeamus ad alterum genus, additamentorum. Glossemata quæ dicuntur in Vitruvio nulla inveni. Rosius sibi repperisse videbatur 40, 7: «coniecta vel icta» (Lorentzen «eiecta»), ubi duo verba posteriora misere abundant, sed quam explicationem afferant, non intelligitur. Item 103, 10: «poematorum vero carminum metra et pedes», ubi carminum pro glossemate eiicit, quasi hoc cuiquam notius esset quam illud. Immo ef negligentia librarii omissum est ut innumeris aliis locis; Vitruvius in abundantia synonymorum sibi placet. 13, 18 cdd.: «aut in pulvinatis columnis et ionicis epistyliis capitulis exprimentur triglyphi» corrupte; sensus postulat: «aut in ionicis epistyliis exprimentur triglyphi»; unde cetera venerint ignoro, nec cur tale quid margini adscriberetur, intelligo. Rubricæ male in contextum illatæ unum extat exemplum in G 169, 25, in H nullum, nec in archetypo fuisse videtur. Putavit Rosius verba 96, 7: «quod aras omnes deorum necesse esse videantur ad orientem spectare» talem esse rubricam; sed in iis quæ sequuntur de hac re non agitur; relinquatur igitur sententia non magis supervacanea quam aliæ apud Vitruvium. — 80, 6 sqq. «Capitulis perfectis,