64 J. L. Heiberg: ratio, quo in genere hoc ponendum sit (cf. Plat. Euthyd. 279 b τὴν δὲ σοφίαν ποῦ χοροῦ τάξομεν; ἔν τοῖς ἀγαϑοῖς ἢ πῶς λέγεις;), quis illud adfirmauerit (Plat. lon. 532 e, Epinom. 983 a); quae omnia Dionysus Euripidem interrumpens — hoc enim significat tribrachys ἔλαβε in clausula insolenter positus — suo more ad res tritas uulgaresque ridicule detorquet. incredibile uero est, uersum lepidissimum 1478 multis displicuisse, qui uel propter μέν u. 1477 nullo modo abesse potest; ridicule enim Aristophanes pro Euripideo illo τὸ κατϑανεῖν δὲ ζῆν alia substituit eiusdem peruersitatis a uocabulis sono saltem similibus ad ea progredientis, quae et re et uerbis dissimilia sint. sed plerosque uersus deleuerunt superfluos et qui abesse possint, uelut 26—29, 263, 1086, 1367, 1424, 1449—51, hic illie satis frigidos, quis neget? sed rursus quis negare audebit, etiam frigida interdum ab Aristophane scribi potuisse? nec interpolatorem hucusque talem cognouimus, ut sine ulla ratione adderet, quicquid ei in mentem uenisset. dubitare possis in u. 935 et in u. 1257—60; apte enim u. 1261 (μέλη ϑαυμαστά) uersui 1255—56 (κάλλιστα μέλη ποιήgavr) statim subnecteretur; sed neque intellego, quo consilio interpolati esse existimentur, neque ita peccare mihi uidentur, ut ferri non possint. Iam uero de locis quibusdam dubiis aut aperte corruptis uideamus. primum miror, neminem in uersu 40 offendisse; nam quaestioni uehementi Herculis εἶπέ uor τουτὶ τί ἣν; aliquid tamen respondendum fuit. quod in scena agitur, ita opinor recte nobis repraesentamus: Herculem furiose prosilientem ueritus Dionysus, ut est natura ignauus, responsurus est ó παῖς — sc. ἐνήλατο, quo responso Hercules paullulum subsistit hospitesque diligentius contemplatus agnoscit. tum Dionysus terrore liberatus Xanthiae, qui illud ó παῖς pro uocatu domini (u. 271, 521) accipiens adcurrit, persuadere conatur, Herculem metu substitisse. u. 357 inepte ποιοῦσιν ad ἔπεσιν refertur. crediderim fuisse χαίρει (t07) μὴ ᾽ν καιρῷ τε ποιοῦσιν «<poetisque inepta carmina scribentibus». de particula τε ita collocata cf. Ach. 1062, nub. 700, au. 258. postquam τε in τοῦτο mutatum