De locis nonnullis Ranarum fabulae Aristoph. adnotatiunculae. 65 erat, quia obiectum uerbi ποιοῦσιν desiderari uidebatur, τοῖς metri causa deletum est. u. 377 ἀλλ᾿ ἔμβα χὥπως αἴρεις — ita enim R — corruptum esse certum est; nam requiritur futurum, et uersus strophae (372) est χώρει δὴ νῦν πᾶς ἀνδρείως. uulgo corrigunt ἀρεῖς. sed ita in u. 372 δή, quod per se bonum est, delere coguntur; contra rationem autem est errorem manifestum ita corrigere, ut alio loco minime suspecto correctione opus sit. itaque, si corrigendum, u. 377 ita corrigendus, ut simul strophae satisfiat. sed fortasse nulla coniectura opus est; V enim lemmaque scholii αἱρήσεις praebent, quod nescio an significare possit: Proserpinam cantu uestro conciliate et ab inferis recuperate (cfr. eq. 779, Plat. Lys. 205 e, 206 a); ita demum γενναίως suam uim habebit. de re conferatur, quod Plinius hist. nat. II 54 de luna deficiente clamoribus adiuuari solita tradit. suspicor, ipsum uerbum αἱρεῖν in mysteriis sollemne fuisse. u. 453 scripturam codicum Mo?oa: frustra corrigunt. chorum mystarum apud inferos Musae Horaeue ducere non possunt, quarum partes susceperunt Parcae inferis familiariores. Parcae autem ὄλβιαι sunt, quia sors mystarum felix est, et hoc significat γάρ u. 454, quod ad ὄλβιαι refertur. u. 768 τουτί de lege inferorum a seruo Plutonis u. 761 sqq. exposita minus aptum uidetur, et sicut ϑορυβεῖσϑαι de animi motu saepe legitur, ita ϑορυβεῖν τινα, excitare aliquem, apud antiquiores inusitatum est. fortasse scribendum Αἰσχύλος: cur igitur Aeschylus has turbas, quas audimus (u. 757), mouit? u. 814 χόλον ἔνδοϑεν ἕξει nimis languidum est de Aeschylo furioso, nec bene ἔνδοϑεν cum notione habendi iungitur. scribendum ἔνδοϑεν εἴξει: irae quasi equo habenas dabit; cfr. Il. XXIII 337, Soph. Phil. 465. u. 819 ἔργων sine ulla ui additur, nec placet φωτός u. 820 sic nude de Euripide positum. utrique uitio medebimur, si pro σμιλεύματά T ἔργων sCcripserimus σμιλευματοεργοῦ, ποοᾶbulum in hoc epici coloris carmine ad similitudinem uocabuli δημιοεργός apte nouatum. u. 882 codd. ὅδε μέγας habent, quod metrum corrumpit. uulgo scribitur ὅ μέγας. sed νῦν γὰρ ἀγὼν σοφίας ὁ μέγας χωρεῖ πρὸς ἔργον satis molesta et insolita est dicendi ratio, - Nord. tidsskr. f. filol. 8416 række. VII. Ὁ