66 J. L. Heiberg: fortasse melius ita corrigi potest: νῦν γὰρ ἀγὼν σοφίας: ὅδε μὲν χωρεῖ πρὸς ἔργον, scilicet Dionysus iam sacra faciens (u. 885 εὔχεσϑε δὴ καὶ σφώ). u. 889.--0Θ0ὺ nune ita distribuuntur: ÆYP. ἕτεροι γάρ εἶσιν οἷσιν εὔχομαι ϑεοῖς. AIO. ἴδιοί τινες σοι (ita V et plerique, σου R) κόμμα καινόν; sed κόμμα καινόν ita per adpositionem de diis priuatis Euripidis dictum illepidum habet nescio quid, nec, nisi ðw ab Euripide dicitur, cauillatio Dionysi in u. 891 τοῖσιν ἰδιώταις ϑεοῖς satis intellegitur. quare putauerim, uerba ita distribuenda esse EYP. ἕτεροι γάρ εἶσιν οἷσιν εὔχομαι ϑεοῖς | ἴδιοί τινες. AIO. σοί, κόμμα καινόν; tibi, o nouum hominis prodigium? et fuisse, qui ita distinguerent, e scholio adparet: τινὲς ἐν τῷ ϑεοῖς δύο τιϑέασιν, ἵνα ἕν ἧ TÒ ἴδιοί τινές σοι κόμμα καινόν. u. 914 in codd. est ὅ δὲ χορὸς ἤρειδεν δομαϑοὺς ἄν, quod. contra metrum peccat. scripturae codd. deteriorum ó δὲ χορός γ᾽ nemo credet, nisi qui uim misellae illius particulae ignorat. uerbum ἤρειδεν hic ineptum est, ut recte intellexit Blaydes; neque enim de ui et impetu carminum agitur, sed de serie infinita et molesta. dubitans propono: ó δὲ χορὸς προσῇδεν. HP et IIP facile permutabantur, et adcinente choro taciturnitas personarum absurdior uidebatur. u. 993-—-94 in codd. ita scribuntur σὺ δὲ τί, φέρε, πρὸς ταῦτα λέξεις; μόνον (μόνος R, om. V) ὅπως μὴ σ᾽ ὃ ϑυμὸς ἁρπάσας. respondent strophae u. 896—97 deleto uocabulo ἐμμέλειαν, quod explicari nequit, Y“ — — —" — -° |“ — —™. itaque ταῦτα λέξεις μόνον ὅπως μὴ σ᾽ ó ϑυμὸς ἁρπάσας sana sunt. crediderim, sic scribendum esse: σὺ φέρε δὴ πρὸς ταῦτα λέξεις: tu uero iam contra loquere. de collocatione particulae δή cfr. Soph. Antig. 534 φέρ᾽ εἰπὲ δή μοι, de futuro nub. 633, Soph. OC. 956. ita μόνον ὅπως multo aptius sequitur. u. 1028 ἐχάρην γοῦν, ἡνίκ ἤκουσα περὶ Δαρείου τεϑνεῶτος propter errorem apertum a multis tentatus est; sed quamquam terrent uestigia, proposuerim: ἡνίκ᾽ εὖ ἤκουον παρὰ Δαρείου (παρά Welckeri esi), coll. Persarum u. 781. u. 1106 ἀναδέρετον codicum aut in ἀνά τε δέρετον cum Dobreo aut in ἀνὰ δ᾽ ἔρεσϑον cum Bergkio mutatur, hoc qui-