N. Bøgholm: Anm. af Eitrem, Book of Snobs. 111 ratione agendum est. Pro sua autem ratione hoc validissimum argumentum Blassius attulit, quod in nullo alio Novi Testamenti libro præter Acta atque Euangelium Lucanum duas formas distinguere possumus. At quum in his quoque, ut vidimus, difficillimus nonnumquam hic labor sit, quæro, nonne exspectare liceat criticum tanta sagacitate præditum, ut in ceteris quoque scriptis similem inter magnam variarum lectionum multitudinem disiunctionem inveniat. Quo facto discrepantiarum genera distingui poterunt; ea enim certe, quæ alibi quoque invenientur, auctori ascribi non poterunt. Quamvis igitur multa ad rationes svas confirmandas attulerit editor, multum tamen abesse puto, ut eas satis demonstraverit. Incertum enim est, quod pro fundamento subiecit: duarum formarum distinctio; incertius igitur, quod in eo fundamento exstruxit. Neqae tamen neglegendum est eiusmodi studium, immo summa attentione dignum. Nec prætermittendum esse videtur, si vera sint, quæ ille demonstrare studuit, magna ex parte irrita cadere. quæ de origine librorum Novi Testamenti theologi Tubingenses aliique multi disputaverunt. Graves igitur quæstiones cum iis cohærent, quæ in his editiovibus tractantvr; dubium est, possintne bac ratione expediri, sed opera est danda. Joannes Ræder. H. Eitrem: W.M. Thackeray’s Book of Snobs. Kristjania 1897, Norli. 1837 8. I Kristjania har filologisk forening påbegyndt den gode plan at levere kommentarer til nyere udenlandske literaturværker. Som første led i rækken foreligger Thackerays bog om snobber. Det er vel den af Th.’s bøger hvis fulde tilegnelse kræver mest i retning af kendskab til den tid da den så lyset. På den andea side kan bogen om snobber imidlertid læses uden dette specialkendskab. Troligvis vil det store publikum, selv efter hr. Bitrems bog, gå til Boo’: of Snobs uden at tage kommentaren til bjælp. Desværre blir det vel kun blandt studerende at kommentarer som foreliggende finder deres publikum. Ud fra denne opfattelse er da anmældelsen skrevet. Først og fremmest vidner hr. Bitrems kommentar om stor samlerflid. Man har imidlertid en følelse af at bogen vilde have vunde ved at blive gennemset endnu en gang før dens udgivelse. Der er vel al god grund til at dvæle noget ved den måde, hvorpå forfatteren har løst sin opgave. Min første indyending er den at bogen lider under de mange citater og digressioner. Således omtales s. 76 et naturforskermøde i Southampton 1846, som Th. lige nævner, og dertil knyttes ikke mindre