100 Hans Ræder: Anm. af omdöme om detta bidrag. De i inledningen anförda betraktelserna öfver idealism och klassisk konst har jag läst med nöje och funnit ganska tänkvärda. Upsala. Sam Wide. Dionysii Halicarnasei opuscula. Ediderunt Hermannus Usener et Ludovicus Radermacher. Volumen prius. Lipsiae 1899, Teubner. XLIV + 438 pp. Quum Dionysii opuscula post Reiskium nemo universa recensuerit, ac partes tantum Krueger, Herwerden, Usener aliique ediderint, nova editio nostrorum temporum arte critica comparata omnibus philologis læto animo accipienda est. Hanc autem editionem omni cura omnique doctrina consummatam fore, satis præstant ipsa editorum nomina. XNec iusta spe deceptum se sentiet, qui hoc volumen prius perlegerit. In opusculis edendis ordinem reliquerunt editores a Reiskio servatum. (Complectitur prius volumen librorum de antiquis oratoribus quæ exstant (de Lysia, Isocrate, Isæo, Demosthene), tum epistulam ad Ammæum de Demosthene ac tabulas criticas orationum Atticarum, quibuscum coniungunt libellum de Dinarcho, denique epistulas δὰ Ælium Tuberonem de Thucydide et ad Ammæum de Thucydidis idiomatis. Sequentur igitur in altero volumine libellus de compositione verborum, ars rhetorica, librorum de imitatione reliquiæ, epistula ad Pompeium. Causam huius dispositionis me non perspicere fateor; quod enim aiunt editores (p. XXXV]), priore volumine opuscula critica, altero de ipsa arte tractatus se coniunxisse, quærendum est, cur epistulam ad Pompeium in altero volumine posuerint. Illum certe ordinem, quo Dionysius opuscula confecit, restituere conati non sunt; constat enim, epistulas de Thucydide post libros de imitatione conscriptas esse. Restat, ut alteri volumini eos libros servatos esse suspicemur, qui iam antea ab Usenero separatim editi sint'; at ita epistula ad Ammæum de Thucydidis idiomatis a priore volumine abesse debebat. Disputatur in præfatione de codicum ingenio, qui quomodo inter se connexi sint, iam ex eo apparet, quod delectum opusculorum alii alium continent. Itaque ad paucos codices ætate præstantissimos textum ubique recensere editores potuerunt, nec causa est, cur dubitemus, quin recte id fecerint. Quam multis locis textum meliorem reddiderint, iis in scriptis facillime intellegitur, ubi vulgata scriptura in annotatione affertur. Emendationes autem debentur non solum perscrutationi codicum diligentissimæ, sed etiam 1 Librorum de imitatione reliquiae epistulaeque criticae duae, Bonnae 1889. Ars rhetorica, Lipsiae 1895. Pais S AVi y ᾽ mA sz