35 gong. No skal du tola deg og taka eit glas med Oss — og vera glad att“, sa doktaren. »Du!/ — Hev du nokot aa segja her kann henda! Kvat vil du her! Hev eg skikkat bod etter deg kann henda, din snultregjest! — Hav deg berre ut! Elder trur du, du skal innbilla meg, at du kom her og vilde tala med meg um kona mi! Nei, store tankar hev eg ikkje um deg, men ikkje skal du innbilla meg, at du er So tosken helder! Ho hev litt gulsott, det er det heile! Og kann du ikkje gjera henne god fyr det, so er du ein stakkar — og ikkje eg. Det andre hev du inkjevetta med aa gjera; det skal eg sjølv syta fyr! Elder trur du kann henda, eg ikkje raar med henne, dersom eg vil? Berre seg det — den, som torer til! Trur du ikkje, eg hev so fjerre krefter! Men eg er ikkje slik ein grobian, at eg tvingar ei verjelaus kvinna. Det er ikkje mi natur aa vera brutal! : Helder gjeng eg til andre daa. For eg treng slett ikkje nokot av hennar naade! Nei daa!“ — Den siste luten av talen fekk berre Bromann godt av. Doktaren var longe faren til dørar. Og daa Stormbom hadde fenget nokre glas