44 hav; og upp av det steig so den blodraude divanen og tok herrevelde yver heile romet. — Veggen attum divanen var prydd med eit myrkebrunt bjørneskinn paa svart klæde, som heile veggen ellest var tjeldat med. Det svarte klædet gjekk ogso lenger, breidde seg ut under heile taket, og paa veggen midt imot naadde det saman med ein myrk mosegrøn portiére, som hekk der med djupe legg. Ein avskræmeleg drake med skjælklædd hale og kvasse klør var saumd med raud silke paa det svarte klædet under taket og grein ustyggeleg stygt imot ein med gulltraad broderad modig kinesar, som stod med kroksabelen ferdig til hogg. Det urolege fargehavet paa golvmatta, den mosedaame portiéren og det svarte likklædet gjekk paa den tridje veggen yver i ei glinsande blaa silkeyta, som skifte fint ifraa myrkare til ljosare lit og midt paa veggen vart den klaaraste azur. Midt i azuren laag ein svart svane med gloande augo, stiv og traust, og det var faafengt arbeid, at ljoset freistad gjeva han ein friskare lit. Paa den fjerde veggen var det berre plass aat glaset, eit stort, svært, som rakk ifraa golv til tak. Gjenom detta glaset kom daa ljoset, som sette liv i fargesymfonien. Ljoset vart liksom silat gjenom eit gardin av tunn, gul silke og