51 Kuren er altso greid. Og eg skal nok finna paa aatgjerd aat henne. Men løyndomen lyt ho gjeva meg paa kjøpet; det styrkjer diagnosen, naar ein veit, at ein hev gissat rett!“ — sa doktaren med segsjølv, daa han gjekk upp troppi til Stormbom sitt hus og ringde paa. Alvhild tok digt kaldt imot han.. „Eg høyrer av frøken Bergqvist, at de hev et sersynt meining um sjukdomen min og det, som skal vera orsaki til han,“ sa ho. „Men eg tenkjer, me kann lata all gissing vera; det berre gjerer tingen meir flokutt. Kvat sjukdom det er, veit me. De hev sagt mannen min, at det kann verta naudsynt aa'triva til ein operation, men at det daa kann staa um livet. Eg bed, at de maa ikkje bry dykk um det; for eg fyr min part skulde helst sjaa, at det vart den utgangen paa det. Det er alltid likare aa faa endelykti snart enn aa kjenna, korleids krefterne smaatt um senn minkar burt. — — Livet hev ikkje lenger nokot verd fyr meg,“ la ho til, stillt og beiskt. „Men lat oss ikkje røda um det!“ Doktaren vart reint klumsad av aa høyra henne ta det paa denne maaten. Det var so ulikt