57 og tvinga fantasien til aa arbeida so sterkt med tidlegare perioder i livet, at det vert nøydd til aa. skrifta den minste grand av hendingar, som er gløymde elder skal haldast løynde. Nokor vissa gjev ikkje eit sovoret eksperiment. Men det gjev daa alltid litt aa halda seg til, so eg kann vaaga fretta elder tala um, kvat eg ottast. Og meir trengst ikkje. n—DKonstatera fakta — det nyttar mi sann inkjevetta; det provar ingen ting fyr den, som tvilar. For um eg kunde vera alle stader og soallvitande, at eg kunde remsa upp alt ifraa fyrst til sist um eit menneskje, — og um eg endaa til fyr ei stund kunde døyva tvili hjaa min tilhøyrar,. knyta hans vilje saman med den kontakt, min sterke vilje hev skapat seg til patienten sin fantasi, som arbeidar med det framfarne, og tvinga han fyr ein augneblink til aa tru, kvat eg læt han sjaa og. høyra, — eg kunde likevæl aldri tvinga han til aa dra ut lærdomen elder samanlikna og døma. Og fær han vissa um eitkvart, so er det berre, kvat eg duger til. Men — ærlegt sagt er det helder ingen smaating“, lagde han snøgt til. ,Me skal alle: liva, og det er daa baade lovlegt og vitugt til aa syna, kvat kunststykkje ein kann gjera. Mugen