66 Petterqvist var daa no sæl og i himmelen! For til nokon annan stad kunde ikkje ein so god make og far — ein so framifraa byens borgar og patriot koma. “ : Og det var sikkert, at ingenting i verdi kunde samanliknast med Petterqvist sin fedrelands-elsk! Den hadde voret grunnmuren under hans liv, ein av hans faste princip. Hans princip hadde rett alle voret sers faste, men den største av dei var fedrelands-elsken. Han kunde beint fram ikkje hjelpa, at han var slik ein patriot. Det laag han i blodet og var ein arv etter faren og farfaren; det slo imot han, berre han bledde i dei gamle hovudbøkerne nede paa kantoret. Og han hadde det symbolisert paa aaklædet, der nationalfargerne var saumde med silke. Fedrelandet vardest visst ikkje, kor god patriot det hadde mist i han! Fru Petterqvist sukkad ein gong til. Men ei vyrdeleg jordeferd hadde han fenget, det var sikkert! Og det hadde dei havt raad til og. — Fyr tvo aar sidan var dei longe yver den halve millionen, og no vantad det ikkje stort Í den fyrste heile millionen. Og det var ikkje so illa! Ho kunde: snart selja handelen; det var so brydsamt aa ha den til aa tenkja paa.