85 andre gongen onnorleids! Og dei gode venerne lagar slarvet, ettersom trongi er! : Vondt kann det vera fyr den stakkars mannen, men so reint illa er det no vel ikkje helder! — „Papegøy-tragikk!“ sa han og tenkte paa. Stormbom sine deklamationer kvelden fyre. — »Lesefrukter! —' sovoret, som han nasar upp i romaner til aa deklamera or seg sine dimme kjenslor med! Tenk, kor gode dei er aa ha, desse diktararne! Det er ikkje berre det, at dei skaffar folk gaman; men dei lager ord, som er gode til aa ha paa tunga, naar ein er so elder so i laget! »Nei mi sæl, um eg gjerer nokot med denne saki fyr hans skuld! — Ad majorem det gloriam!» sa han og slo seg paa den kombination, som var baade mage og bringa. „Og mi doktaræra er min gud. Til han ofrar eg den vesle gaasi sin roman! Ein kjenner til det, ja, at naar ei blind høna finn eit korn ein gong og so av eit høve fær tak i, kvat dei andre hønsi lyt tæra, so stend ho der og gaper av undring. Det er so reint undarlegt, so uutgrundelegt, ein verkeleg roman. Ho vert snupt galen av ovmod og innbillar seg, at ho er eitkvart yverjordisk, mystisk, noch nicht