108 yverlippa, og den var so fint gjord, at ingen skulde ottast galet — med Ijos. »Men de maa ikkje kyssast med dei mustasjerne !% sa han. „Kvat tenkjer de paa!“ „Ja, eg varer dykk paa fyrehand! Det finst so mangei hugtakande vækja, som hev fenget stødare kar enn de til aa gløyma sine beste fyresæt. — Eg vil ikkje med det segja, at de bør vera blyg! Lat berre ikkje blygskapen syna, at de er utan røynsla. Helder litt for mykjet skamløysa enn for litet. Og lettlynd til husbruk -— — * „De kann vera roleg, „Eg skal vera ein mann!“ So slengde dei klædi hennar inn i skaapet og gav seg paa veg. Det vart ein rundtur paa varieté- og dansehus av alle slagi; hus med tausetyend og nattekaféer, — ci ferd, som lika litet høvde til hans girande skildringar som til hennar fantasibilæte. Hennar nyfikna og hug til moro fekk kjenna so mange svikne voner paa ein kveld, at ho var lettbedd til aa faa med aat ein ostra-kjellar i Friedrichstadt, der ho let Champagnen smaka seg, endaa dei var aaleina i eit kabinett. Ho hadde høyrt, at just i sovorne høve var faaren størst, [fi hogg ho han av.