118 leset — den um den uppdiktad Amerika-reisi — ; den er makalaus! Den ov-øre unge damen, som han ottast, at han ikkje kann verta kvitt, utan han lyg ihop ei romantisk soga med lovbrot og trugande straff, hardhjartad foreldre og livsfaarleg røming! Og yvervitnar henne um, at han ikkje bryt sine elskhugs-eidar, men er trufast, endaa ein tragisk lagnad skil han ifraa henne! Han deklamerar sine falske truskaps-eidar so rørande, med same han mystisk kverv burt, at ho slett ikkje tvilar paa hans endaa meir mystiske atterkoma i ei uviss framtid! Den er den beste av alle forteljingarne. Og so makelaust han gjev typen paa den unge vækja! Aa, de kann tru, at ein nokot so nær alle stader no fyr tidi raakar sovorne barnsungar, som lagar sitt heile kjensleliv etter den litteratur, som det er paa moten aa lesa! Ibsen veit mi sann ikkje av, kor mange »romanheltinnor,“ det gjeng i kring ljos livande ute i kvardagslivet og kann kalla han fyr papa og eikvar av hans kvinnetyper fyr mama!“ „Tal med vyrdnad um ein mann som Ibsen!“ sa Alvhild og snudde seg braadt ifraa henne, at ho ikkje skulde verta vis med, kor raamad ho kjende seg. So gjekk ho inn i kahytta si, slengde seg