VI. Den sneidvridne verdi. Fr otg3et slugskakingi paa reisi hadde voret for mykjet fyr Alvhild. Daa ho kom til Berlin, var ho so klen, at ho strakst laut til sengs. Den doktaren, som saag til henne, sa til Stormbom, at ho maatte stellast med stor varsemd, ellest kunde det verste henda. So. vesall som ho no var, kunde det ikkje vera tale um operation. Dei laut freista med ein kur i Karlsbad i aar, so snart ho kom seg so fjerre, og sidan fekk dei sjaa etter kvart. Stormbom kunde ellest nytta høvet no, med' han var i Berlin, og sjaa paa ein sovoren operation, so visste han sidan, kvat han hadde aa halda seg til, og um han vilde vaaga kona si ut i den faaren. — Han kunde faa vera med i dag, sa doktaren; det var nett eit sameslags tilfelle som det, kona hans hadde. —