123 Dette var Stormbom svært takksam fyre og gjekk med til kliniken i Friedrichsstrasze, der den namngjetne kirurgen budde. Doktaren, som var fyretalsmann, sa, at det var ein framande kollega, som gjerna vilde faa vismun um den nye operationsmaaten, og so fekk han med ein gong lov til aa vera tilstades og vart synt inn i operationsstova. — Stormbom høyrde eit par namn nemnast, nigjad til tvo assistentar i kvite blusar og vart vis med eit par kvinnfolk i kvite- og blaarandutte kjolar. So saug operations-bordet med dei blanke glasplatorne augo hans til seg, og der vart dei hangande, halvblinde av det reflektérte solskinet. »Det er vel ikkje fyrste gongen, de er med til ein operation av dette slaget?“ spurde ein av kararne. Men Stormbom svarad ikkje. Tankarne hans var reint burte, og han stod der og stirde og fekk hovudverk av alt styret i kring. Doktarar og reidkonor og ,systrer% sprang um einannan og ordnad og ramlad med instrument og fyllde romet med karbol-snik, so Stormbom, som fyrr var kasen av den sugande vaarlufti, no vart reint ør. Med eitt vart det stillt og tagalt. Doktaren si kommando-røyst vart mjuk og smeiki, og han