147 rekkjor paa baae sidor av ein lauvklædd, blomsterprydd preikestol. Menner, kvinnor og born sat der i rad og rekkja. Sume, som ikkje hadde fenget sess, stod og studde seg uppetter tréi; andre sat paa marki. Paa kvar sin stol stod tvo postelinstallerkar til aa leggja offer paa. Svarte tavlor med salmenumri var spikrad upp paa eit tré paa kvar led. Paa eine sida av preikestolen stod ein ørgamall klokkar og song bas-tonen, med' seks korgutar song sopranen. Aalmugen tok i med. Daa songen var slutt, kom det fram ein gamall skjegglaus prestemann i svart kjole og med rund huva paa hovudet og krage under hoka. Han las upp or ei bok; men det var ikkje raad til aa høyra stort av det, for han var nærsynt og heldt boki uppfyr munnen, so ,velsignelsen? fôr upp i tretopparne. Klokkaren og korgutarne ,svarad% imillom kvart skifte i velsignelsen. So tok dei upp eit salmevers att, og naar det var gjort, kom presten fram og las evangeliet. — » Tilkome ditt rike“ var teksten, han talad yver. »Tilkome ditt rike. — Kvar er daa guds rike? Jau, det er her; det er alle stader i heile verdi og fyr alle dei, som berre vil høyra til det. Lat oss beda, kristne, at det ævelege riket ogso