VII. Pour une omelette! nan Bette Sen var ovanpaa no og stormodig av sigren. — Undrast rett, kvat slarvet no skal hitta paa! tenkte han, med’ han pakkad reisebidni sine. „Naa — den tingen skal eg nok syta fyre! Og doktaren kann ogso ha godt av litt tugt fyr sjølvklokskapen sin!“ Han sette seg ned og skreiv eit brev til doktaren og fortalde i det, at Alvhild verkeleg var vorti opererad; gav ei grann utgreiding um, korleids alt gjekk fyr seg, avdi han vilde døyva all mistankje hjaa medicin-mannen. Han nyttad det, han hugsad att etter den operationen, han hadde set paa, og lagde til av sovoret, han hadde leset seg til i ei elder onnor aalmennyttig handbok. Attaat dette sparde han ikkje paa kritikken.