Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
UM STCJRLUNGU.
237
til er þeir koraa, þar er heitir Litla-Skarð, í ofanverðum dal;
Þar hnekkja þeir för sinni, ok snúa þá ofan eptir dal ok höfðu
dagverð at Urðum; þar bjó þá Grímr (eða Ormr) prestr
Forna-son; ok þaðan til Sökku; var Klængr þar eftir. Fóru nú til skips
síns sex saman ok röru austr um Hrísey, þar er kallaðr er
Laug-arkambr, ok lögðusk þar til svefns á skipinu. En er Branclr
valcn-Qði, þá vóru þeir svá hámœltir, at liónum þótti sér meirr annars
hugar viö verða. peir töluðu um þat, at f>órði mundi eigi fritt
at Laufási, ok þeir mundu fara þangat, ok hafa hann norðr með
sér. Lenda nú skipi sínu í poll þann, er þar gengr norðan at
Wni. Gengu til húss ok höfðu þar náttverð. Síðan var búit um
Þá í stofu ok lögðusk niðr til svefns ok var hón lukt innan síðan.
En f>órðr bóndi var eigi heimac.1 Orð þau, sera jeg hef
auð-kent með breyttu letri, sýna, að enginn annar enn Brandr er
heimildarmaður fyrir þessari frásögn. Engum öðrum enn
hon-um gat komið til hugar, að segja frá þessu á þennan hátt. Hið
sama lýsir sjer glögt í framhaldi sögunnar. Litlu eftir það, að
Hr fjelagar eru sofnaðir í ’Laufási, koma þeir porgrímr alikarl
°g Önundarsynir þangað við 12. mann. í>eir gengu fyrst til
skála, enn fundu þar engan, sera þeim þótti slægur í. »í>á
yildu þeir í stofu ok var hón lukt. I>á fóru þeir á skjána
°k rufu af stofunni. pá vahnaði Brandr við óhyrrleilc olc
hljóp hann upp olc spurði, hverir þar væri. »Eðr hvat vili
þér«. Jborgrímr heyrði mál haus ok kallaði á förunauta sína ok
mælti: »Hér eru þeir inni fjándrnir, Amþrúðarsynir<’. Siðau
köstuðu þeir grjóti iun í skjávindaugun ok varð þeim at því ekki
meiti, er inni vóru. Nú spurði Hákon, hve raart þeir hefði
’nanna. þorgrímr svarar: »Vart hundrað*. Hákon beiddi þeim
Þá útgöngu, ok var þeim eigi leyfð*. f>á Ijet forgrímr bera eld
að stofudyrum og gáfust þeir þá upp, sem inni vóru, og vóru
dregnir út um skjágluggana í festi; vóru þeir allir haldnir, þegar
þeir komu út, nema Hákon. Erpr prestr lauk upp kirkju »ok
lét opna standa. peir Arnþrúðarsynir þrír höfðu prestsfund.
Pá þóttisk Brandr vita, at liann var laust haldinn ok vazk við
°k varð lauss, ok komst í kirkju, en þeir hljópu eptir hónum
allt at kirkjunni«. £etta varð Brandi til lifs, eun bræður hans,
Þorsteinn og Snorri, vóru drepnir. Öll þessi saga er sögð frá
sjóuarmiði Brands, svo að enginn annar enn hann getur verið
1 Sturl.1 I, 166.-167. bls. 2 I, 159.-160. bls.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
