Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
10
SKÝRSLUR OM SK.APTÁ RGOSIN.
(sagt var úr þeim hefði prófazt járn- og koparbland); þau
urðu ein breiða yfir jörðina og þar þau fjellu á eyðisanda og
vindur komst undir þau, samanvöfðust þau í aflánga hola
ströngla. Að kveldi þess sama dags datt yfir stórregn úr
mokknum, þó á landsunnan væri, með skolavatns eða
ljós-bláum farfa, en ofur rammt og svo lyktarslæmt, að
brjóst-veikir gátu tæplega andann dregið af loptinu og lá við
öngvit-um; allir sumarfuglar og varpfuglar ílýðu nú burt, egg þeirra,
er þá eptir funduzt, voru lítt ætileg fyrir remmu og
brenni-steinssmekk. Smá silungar fundust hjer dauðir í svo kölluðum
Veiðikíl og víðar annarsstaðar. Grátitlingar, skjaldberar og
maríötlur voru hjer sem villtir nokkra stund, og fundust svo
dauðir hópum saman. Járn varð sein rauðriðgað; trjáviður
missti sinn lit og varð grár af þessu salts- og
brennisteins-regni, sem á þau dreif, (þó hjeldu trje sínum rjetta farfa,
þar sem titlingadrit kom á þau, hvar af merkja mátti hvílíka
hreinsandi náttúru það hefur, sem læknar hafa sagt). Gras
jarðar, sem þá var í lystilegasta vexti, tók nú að fölna og
falla, á sama lá askan, sem menn ýmist börðu með skapti
eða rökuðu með hrífum, að nautpeningur gæti bitið það sjer
til nota. Sumir slógu grasið af og þvoðu í vatni, og gáfu
það þeim skepnum, sem allt var til forgefins, nema hvar
gamalt hey var að hrista saman við; en það brast sem annað.
Hold og mjólk kvikfjenaðar fór hvert af eptir öðru. Hjá mjer
var af stöðli heimbornar 8 fjórðungsskjólur mjólkur annan
laugardaginn, en þann næsta þar eptir einar 13 merkur.
Hversu sauðfje fór nú úr hendi manns, verður nálega eigi
orðum aðkomið: það var öllum hulið, sem bezt var, að skera
það niður sjer til bjargar, meðan hold var á því og til þess
náðist. A hestum sá ei enn svo mikið.
§ 3. Hjer verð jeg við að standa og meódeila lesaranum
eina mikilsveróa frásögn guðlegrar forsjónar áhrærandi þetta
eldhlaup. Svo mikil ógn, sem með harðasta hlaupi
fram-byltist af eldrennslinu áður umgetna viku úr Skaptárgljúfrinu,
svo lítið varð úr þeim eldi, þá fram á dróg, varla meir en
helmingur eða þriðjungur, sem nokkrir eptirtektasamir menn
lögðu til orða. Tilefni til þessa var þetta: eptir gamalla
manna sögn hafði verið til forna eitt djúpt veiðivatn millum
Skaptárdals og Ár i einum krók eða kima fyrir innan
Nátt-hagann og framan Hæl, fyrir austan ána, þar hún nú síðast
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
