Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
SKÝRSLUR DM SKAPTÁRG OSIN.
39
§ 25. Frá því eldurinn kom upp og til þess árs 1784
varð ekki svo mikið mannfall af hans ólyfjan; en frá því ár
það byrjaðist, jókst það æ meir og meir, sem á veturinn leið.
Snjófalli var svo háttað á jörðu, að líkum varð ei ekið til
kirkju; kom þar þó að, að eptir iniðjan veturinn var hjer þá
enginn hestur á Síðunni orðinn fær að bera þau, nema einn
hestur, sem jeg hafði að keypt um haustið, hann ljeði jeg til
að bera þau heilmörg, hvort jeg var við eður ei; hann var
og gamall holdgróinn reiðhestur. Hann bilaði ekkert allan
veturinn, hversu mikið sem hann át af pestarheyinu, þó með
því að hann fengi nokkuð af jörðu ineð. Furðaði margan á
þeim krapti eigi án orsaka; því guð sýndi í þessu sem öðru
sitt almætti og gæzku, hversu honum er hugað um sinna
barna lík. Af þeim 76 manneskjum, sem dóu í minni sókn
það ár, var engin kistulaus grafin. A vissa daga og
helgi-daga eptir sem á stóð varð að samansafna líkum, voru
stund-um látnir 6, stundum 8, stundum 10 í eina gröf; því þá
hungursneyðin og burðaleysið, sem þar af jókst, gjörði menn
máttvana að höggva klakann, veittust allir, sem til voru og
sig gátu til kirkjunnar dregið, að þessu verki, grófu bæði út
undir jarðvegin, settu kistur svo hverja út af annari og ofan
á aðra, var svo síðast vel tyrft yfir þá legstaði, sem allir eru
i útsuðurparti kirkjugarðsins; annarstaðar náðist þar ei til
vegna sands og vatns. Hafði í tjeðu nú hagkvæmasta plázi
enginn fyr grafinn verið af einslags innbirlingu manna, hvert
pláz að nú var líkt sem eptirskilið og geymt til þessarar
þarfar. Af hesta- og mannaleysi voru 14 grafnir í afmörkuðum
bæjahúss garði á Hörglands hospítali, þeir, sem dóu í
Fljóts-hverfi, þar í kirkjugörðum, svo það eru ósannindi, að nokkur
hafi hjer grafinn verið í bæjum eða víðavangi, eins og hingað
hefir borizt annarstaðar hafi sagt verið, fyrir utan einn mann,
sem hjet Vigfús Valdason, hann var illur í skapi, blótadi
nálega öllu, þá rjeð svo við að horfa (guð lætur ei að sjer
hæða). Hann.varð úti á sandi fyrir austan Eldvatnið, er
hann þar dysjaður uppi í hrauninu að vestanverðu og hlaðin
varða yfir. Epíir sem hungursneyðin og dauðinn þrengdi að,
tóku menn að flýja vestur eptir að bjarga lífinu, sumir að
fá sjer jarðnæði þar einhverstaðar. Urðu þeir að skilja nálega
allt sitt eptir og ef því varð ei komið í frómra manna
varð-veizlu og umhirðingu, var því herfiiega eytt og stolið, brotin
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
