Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
84
FRÁSAGNIR UM SKÓLALÍF. 76
rauðum sokkum venjulegast, nema á sunnudögum, þá í
svart-bláum, eða á seinni árum í ljösbláum, sem í Reykjavík var
haldið fallegra, og með skotthúfur sýnt og heilagt með
græn-um eða svörtum silkiskúf og vírborða um legginn, sem ekki
kostuðú mikið í samanburði við þá svo kölluðu hólka, er
kvennfólk nú tíðkar. Þetta gerði skólapiltahópinn miklu fallegri
á að líta, heldur en eptir að þeir fyrst á Bessastöðum urðu
gulir, gráir, grænir, hvítir, rauðir, bláir, og þá urðu mussur að
treyjum með ýmislegu sniði. Hannes son sinn lét Finnur biskup
ganga í stólu (!) og í vaðmálsmussu. ]?ó mussa sé nú aflögð
víðast, kanske sé þó til einhversstaðar á landinu, eins og
stuttbuxur voru í Kaupmannahöfn skömmu eptir næstu
alda-mót, en ekki nema á öldruðum höfðingjum, sem ekki létu
móðinn leiða sig. Merkilegt er það, sem eg hefi heyrt, að eptir
að þær síðu buxur urðu móðins, svo hafi allir þeir, sem vildu
hafa ádíense hjá kongi, orðið að kaupa sér stuttbuxur til að
birtast í, samt silkisokka og skó með spennum. Sá sem
fyrstur kom hingað í siðu buxunum utanlands frá var lika
kallaður Herrann í hólkabuxunum. Að meiri menn brúki
hólkabuxur, sem ekki ganga í draslið, það læt eg vera, en að
hver vinnudrengur skuli vera hverdagslega svo búinn þykir
mér mesti ójafnaður við okkar vinnukonur, þjónustur
drengj-anna, því þegar þessir trassar, og það eru flestir drengir,
væta sig, svo verða þær ekki einasta að fá þeim þurra sokka,
heldur líka þurrar buxur, já hólkabuxur bæði ytri og innri,
þvi nú verða nærbuxur lika að vera hólkabuxur; heiminum
fer fram! ætli það jakki ekki við að tarna.
Kennsluna í Skálholti af afspurn þykist eg vita þetta um,
en ekki nema í kringum ár 1770, þá gekk faðir minn þar í
skóla. Þar voru bara tveir kennarar, reetor og conreetor.
Báðir kennarar, sem í hans tíð kenndu í Skálholti, voru ágætir;
ekki veit eg með vissu hvort þeir voru eins skapaðir til að
kenna, einsog þeir voru vel að sér. Hannes biskup vígði
rectorinn, sem hét Bjarni Jónsson, og sagði í vígsluræðunni:
»Eg tel mér það til æru að eg hefi setið við fætur Gamaliels.«
Svona voru compliment Hannesar biskups. Einn viss maður,
sem ekki var mikið fyrir að hrósa öllu, hann hrósaði bara
svo eg heyrði Hannesi biskupi og þessum rector. Páll
Jacobs-son, sem var conrector um sama leyti og Bjarni, var að
sönnu ósigldur, en líklega ágætur Latiner, því eg vissi til þess,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
