Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
192 SKÝRSLUR UM KÖl’LUGOS. 211
má, þar nam staðar og þangað flúði allur peningur, sem hér
i Verinu var, sauðir, kaplar og geld naut. Item úr
Tungu-skógum og úr Meðallandi öll geld naut og kaplapeningur, svo
og einnin komu þar niður grúa kaplar bæði undan Fjalli,
austan úr Landbroti og úr Fljótshverfi, hvað þó að
vega-lengd er ij þingmannaleidir, svo í því litla plássi eða
lands-takmarki urðu um síðir yfir iijc kapla og hesta, geldneyti og
nær í sama máta að fjölda og tölu, sauðfé yfir 700 eður meir
og á öllum þessum sveitum hafði engin skepna af
útigangs-peningi björg né haga, utan i því litla takmarki, undanteknu
lítið suður í Fljótshverfi og þar sem mikið mýrlendi var, en
þó vildi þar engin skepna viðstanda né á una. Eg lét 3 eða
4 reisur safna þetta pláss og samanreka naut og kapla alt i
einn stað, gjörði svo boð um allar nálægar sveitir að hver
skyldi síns vitja, hvað og margir gjörðu (þó hinir og fleiri
fyndist), siðan það eftir var ósókt lét eg að þeirra
sóknar-kirkju heim í þeirra sveit til þeirra reka, hvar allmargir
gjörðu og sitt að taka, en það hafði ekki að segja, þeir gátu
þvi í engan máta hjá sér haldið, það var strax að morgni
með beizlum, böndum og parrökum í sama landstakmark
Bólhraun aftur komið, svo bæði var þeim, er áttu,
ómögu-legt hjá sér að halda og mér við að varna, fyrir hverja orsök
að allur Kongs Majetis og minn peningur var í mesta fári og
hættu haganna vegna, og sannlega að segja (eftir mannlegri
ásýnd og skilningi), hefði guð ekki af sinni föðurlegri náð,
forsjá og mildi þyrmt og hlift þessu litla landstakmarki frá
öskufallinu framar en öðrum vorum högum eður landslegi,
þá mundi á þessum sveitum varla eða ekki (hér nálægt)
nokkur lifandi kvik kind eftir staðið hafa, að fráteknu því
sem heygjöf haft hefði svo vel sem kýrnar, því vestan yfir
Sandinn i Mýrdal að fara, var um allan þennan tima ekki
mögulegt að komast fyrir vatnsrás og bleytu, er æ um
aur-ana á millum Mýrdals og Versins úr jöklinum féll, og á þeim
vegi í djúpustu farvegum og vatnsrásuni meina eg að minsta
kosti með það fyrsta, nær vatnsrásin sem mest var, verið
hafi xv faðma djúp, hvað merkja mátti af þeim hæstu hólum,
sem á þeim vegi voru, að stóra isjaka svo að vexti sem
stærstu hús hafði sett upp á ofanverða sagða hóla, hvað
ótrúlegt vera skyldi utan þeim það séð hafa. Framar þá sé
góðum mönnum vitanlegt það eitt sérlegasta og minnilegasta,
14*
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
