Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
28
UM ÍSLEN’DINGASÖGUR 68
meginreglu þá, sem jeg tók fram í upphafi þessa máls:
sagan segir frá því, sem gerist (facta). Þess vegna eru
náttúrulísingar mjög sjaldgæfar í sögunum, og eru þær
að því leiti mjög ólíkar skáldsögum vorra tíma, sem
eru fullar af mjög greinilegum og löngum
náttúru-lisingum, sem oft draga liug lesandans langt burt frá
söguefninu. Ef saga segir frá atburðum, sem fara fram
erlendis i lijeruðum, sem Islendingum eru litt kunn,
kemur það einstaka sinnum firir, að sagan lisir
stutt-lega þessum lijeruðum. Svo er t. d. um lísing
Finn-markar i Egils sögu, 14. k., sem ef til vill er tekin eftir
eldra riti um sögu Noregskonunga,1) og á öðrum stað
lísir sama saga Frislandi i fám orðum (k. 69, 5—7).
Báðar þessar hjeraðalisingar í Egils sögu standa i nánu
sambandi við þá atburði, sem sagan skirir frá.
Sams-konar er lisingin á Vinlandi i Eiríks sögu rauða, 10. k.
Grettla lisir á einum stað (61. k.) allnákvæmlega
óþekt-um fjalldal á Islandi (Þórisdal). Eitt dæmi man jeg,
þar sem líst er alþektu islensku lijeraði. Það er i Eiglu,
þar sem hún lisir landnámi Skalla-Grims i Borgarfirði
(28. k.). Þetta er undantekning, sem kemur af þvi, að
sagan leggur mjög mikla áherslu á landnám
Skalla-Grims og ikir það fram úr liófi. Vatnsdæla saga, 3. k.,
gefur og mjög stutta lising á landnámi Ingimundar
gamla, Vatnsdalnum: „Siðan sótti liðit upp i dalinn ok
sá þar góða landakosti at grösum ok skógum; var fagrt
um at litast; lyfti því mjök brúnum manna". Einstöku
sinnum eru persónum lagðar i munn náttúrulisingar,
og er það þá bersínilega gert til að lísa persónunni,
og nieðfram er það stundum nauðsinlegur liður i
frá-sögninni. Svo er hin fræga lising á sumarfegurð
Fljóts-liliðar, sem Njáluhöfundur leggur Gunnari i munn.
Gunnarr riður heiman og ætlar til skips. Hestur hans
drepur fæti, og stekkur Gunnarr af baki. „Honum varð
litit upp til hlíðarinnar ok bæjarins at Hliðarenda ok
1) „Finnmörk er stórlega við", sbr. „est igitur vastissima
soli-tudo", Hist. Norw. (Monum. liist. Norw., 82. bls.).
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
