Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
28 UM ÍSLEN’DINGASÖGUR
69
mælti: „Fögr er hliðin, svá at mér liefir hon aldri
jafnfögr sýnzt, bleikir akrar, enn slegin tún, og mun ek
ríða lieim aftr ok fara hvergi!". Allir muna hið fagra
kvæði Jónasar, Gunnarshólmi. Hann skilur þetta svo, sem
Gunnarr hafi snúið aftur af ættjarðarást („þvi Gunnar
vildi heldur bíða liel en horfinn verða
fósturjarðar-ströndum"). Það liigg jeg sje misskilningur. Auðvitað
kemur hjer fram tilfinning firir náttúrufegurð, sem
er sjaldgæf i fornritum, enn aðallega þó ást bóndans
á heimili sinu með Ihinum bleiku ökrum og grasgefna
túni, enn ekki hin víðtækari ást til landsins i lieild sinni.
Merkilegt er, að jöklarnir, sem nú þikja ein hin mesta
priði Fljótsliliðarinnar, eru als ekki nefndir á nafn. Enn
ann’ars standa þessi orð í beinu sambandi við rás
við-burðanna, sem sagan skirir frá. Njáll liefur spáð Gunnari
þvi, að ef liann rjúfi sætt sína og fari ekki utan, sem
á-skilið var, þá muni liann verða drepinn. Öll sagan, bæði
á undan og eftir, miðar að drápi Gunnars, sem er
firir-fram ákveðið af forlögunum. Höfundurinn varð að
skira, hvað Gunnari gekk til þess að snúa aftur. Með
sinni vanalegu snild lætur hann hestinn first hnjóta
und-ir honum. í sjálfu sjer er þetta ekki annað enn ómerkileg
tilviljun, enn liún verður til þess, að Gunnarr litur
aftur, og þá vaknar hjá honum þráin eftir heimili
sinu, sem hann er að skilja við. Honum sinist Hliðin
svo fögur, akrarnir og túnið svo aðlaðandi, að hann
getur ekki slitið sig frá þessu og hverfur aftur, þó að
hann viti, livað við liggur. Þessi orð Gunnars eru þvi
tvent i einu, nauðsinlegur liður i frásögninni og um
leið einn þáttur i persónulísingu Gunnars, þáttur, sem
jeg vildi einna sist missa, þvi að þar drepur
höf-undurinn á streng, sem kveður við i hjarta flestra
is-lenskra bænda. Indislega lisir Ljósvetninga saga (5. k.)
ungri stúlku íneð því að leggja henni i munn stutta
náttúrulísingu. Þórdis, dóttir Guðmundar rika, elskar
Sörla Brodd-Helgason. Einu sinni er hún úti stödd að
Þverá lijá Einari föðurbróður sínum og higgur að
ljer-eftum sinum. Þá sjer liún mann ríða í garð mikinn
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
