Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
90
UM ÍSLEN’DINGASÖGUR 208
hún hafi filgt munnmælunum frá upphafi. Það er meira
enn list, sem lijer kemur fram, það er það sem við
köllum á íslensku vanalega tilgerð, enn gætum lika
ef til \i.ll kallað oflist. Matreiðslusagan er fjarstæð
öllum sennileika, óeðlileg og smekklaus.
Laxdæluhöf-undur virðist hafa haft þessa lising á Þuriði i huga, þar
sem hann lísir eggjun Þorgerðar, móður Þuriðar við sonu
sína. Enn hann fer öðru vísi að. Hann lætur Þorgerði
kveðja sonu sína til filgdar við sig og tekur þá með sjer
að túngarðinum i Sæhngsdalstungu, þar sem Bolli,
hróðurbani þeirra, bjó, og eggjar þá þar. Hjer er alt
eðli-legt og smekklegt. Njáluhöfundur er þó mestur snillingur i
að matreiða þess konar eggjanir, þar sem hann lætur
Hildigunni leggja kápuna, sem Höskuldr var veginn i,
blóðuga utan um Flosa. Annað dæmi þess, að höfundur
virðist hafa búið til sögu til að koma að einkennilegu
orð-stefi og skíra það, er sagan, sem Gisli segir, þegar liann
svarar hótabeiðni Barða á alþingi: um manninn, sem bar
fjesjóð Gísla burt á spjótsoddi sinum. Þessi saga undirbir
hið eiginlega svar til Barða, að bæturnar, sem hann biður
um, sjeu „á vandar veifi", þ. e.: að hann skuli aldrei fá
neinar bætur firir bróður sinn. Sagan, sem Gisli segir, ber
það sjálf með sjer, að hún hefur varla filgt
munnmæl-unum frá upphafi, heldur er hún tilbúin af höfundinum
til að undirbúa svarið.
Þriðja dæmi hins sama er i orðasennu þeirra Barða
og Þórðar melrakka, húskarls i Asbjarnarnesi. First er
sagt frá þvi, að verkmenn komu heim frá slætti, og dró
Þórðr melrakki eflir sjer ljáorf sitt. Barði segir: „Dregr
melrakki eftir sér lialann sinn nú." „Svá er", segir
Þórðr, „. .. enn þess varir mik, at þú dragir þinn hala
mjök lengi, áðr þú hefnir Halls, bróður þins". Hjer er
til-efnið — að Þórðr dró á eftir sjer ljáorfið— auðsjáanlega
skáldskapur höfundarins, tilbúinn i þvi skini, að koma að
orðstefjunum.
Annars er höfundur stundum heppinn i ]>eiin
orð-stefjum, sem hann leggur persónum sögunnar i munn.
Sum af þeim eru kjarnirt og smellin og eiga vel við efnið.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
