40 að mér, hvað það er. Þér þótti vænt um fuglshaminn, sem þér var gefinn í dag. LJ ÓT þegir JÓRUNN Það var sama veturinn sem Sveinungi : bað mín, þá kom maður á mitt heimili, hann ferðaðist um við trésmíðar. Eitt kvöld færði eg honum kaffi út í smíðastofuna, þar stóð stórt kofort, sem hann geymdi verkfærin sín í, eg man glögt eftir því, það var gult. Eg beið á meðan hann drakk kaffið, til þess að geta farið inn aftur með bollann, þá fór hann niður í kofortið og tók lílið saumaskríni upp úr því, það var úr móbrúnum við, lokið var hvelft með skornum dýramyndum — hann gaf mér skrínið. Svo þegar eg ætlaði að fara, þá bað hann migað kyssa sig — það vildi eg ekki. LJÓT Þú hefir aldrei sagt mér þetta fyr, mamma.