110 SVEINUNGI Stattu upp. LJÓT Þér þykir vænt um mig, pabbi, — eg þekki engan, sem hefir verið mér jafngóður — þú hefir gefið mér alt, sem eg á. Þú verður að gefa mér gleðina líka. SVEINUNGI Eg hélt ekki, að eg myndi sjá dóttur mína liggja fyrir fótunum á mér eins og hund. LJÓT stendur upp. SVEINUNGI Ef þér þykir eins vænt um hann og þú lætur, þá skaltu fá að sýna það. — Þú getur valið á milli mín og hans. Ef þú velur hann, þá á eg enga dóttur. LJÓT Þá átt þú enga dóttur!