111 JÓRUNN Þetta er mikil óláns-nótt. SVEINUNGI Heldurðu, að þú takir ráðin af föður þínum snýr sér að Sölva, svipurinn er ógurlegur. Viltu koma með mér inn í rústirnar? SÖLVI ÉEg hefi ekkert þangað að gera. SVEINUNGI Það er dragkista þar inni, sem Ljót geymir fótin sín í, eg vil ekki hafa eina flík, sem hún á, í minu húsi. JÓRUNN Þú verður að láta Ljót fá sinn vilja, Sveinungi, úr því að það getur ekki verið öðru vísi. — Hún er einkadóttir okkar. SVEINUNGI Þú þorir ekki að fara inn í rústirnar, þú ert huglaus.