Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Min første bispevisitas
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
50 Min første bispevisitas
gutten til skomaker Trine. Høit og klart leste han
budet og Luthers forklaring med, for det 4de bud
det kunde han! En gledens tåre piplet frem hos
Trine, hun foldet hendene og var fylt av takk og
glede; og gutten hennes, han syntes han lenge efter
kjente bispens hånd som et øieblikk hadde hvilt
likesom signende på hans hode, og hans vennlige
blikk hadde gjort ham så glad og lys i sinn, mor
vilde han verne og hjelpe alle sine dager.
Efter gudstjenesten er der så mange som vil hilse
på bispen — neve efter neve rekkes frem.
«Sjå du er kona til bispen du, jeg har aldri sett
en bispinne før.»
Gamle Ingeborg måtte også håndtakes med bi-
spen. Gikten hadde krøket hennes rygg, så hun
nærmest var en krøpling å kalle, men allikevel
hadde den fromme, uskyldige sjel karret sig over
fjellene fem og tyve kilometer, tross sine 84 år.
Det var vel hennes siste tur til Engerdalens kirke
og til bispemessen måtte hun! Bispen blev så be-
tatt, at gamle Ingeborgs ferd over Kvitvolas tinn
blev innført i visitasprotokollen — andre til et
godt eksempel.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
