Full resolution (TIFF) - On this page / på denna sida - Häfte 4 - Om brugen af konjunktiv i Oldnorsk, forts. (M. Nygaard) - - III. Substantiviske bisætninger (substantiviske atsætninger; spørgende bisætninger)
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
349
at hverr hafi lög við annan (Nj. 70, 28). skal ek ok aldri una
því, at engi komi mannhefnd eptir hann (Nj. 98, 44). ekki mun
oss þetta duga, at hann komi boganum við (Nj. 63, 14). hversu
má þat saman fara, at þá ríðir dróttinsdag heiman, en komir
annan dag vikunnar á Príhyrningshálsa (Nj. 142, 55). heipt at
meiri verðr hölda sonum, at þann hjálm hafi (Fafn. 19). hveim
verðr hölda hefnd léttari síðan til sátta, at sonr lífit (Sig. 3, 12).
þess áttu Guðrún! gr æti at fleiri, at hjarta mitt hrafnar slíti
(Guð. 2, 9). með því at þú ert einga son minn, þá líkar mér vel,
at þu komir opt til mins fundar (Kgs. 3, 38). sýnist mér vel
keypt, at hann sé í stað Porkels leiru (Jomsv. 77, 3).
þat samir eigi, at lendir menn láti skip sín fyrir þér (Mork.
49, 3). þat samir vel, at vér gleðim þessa veizlu (Mork. 66, 31).
ekki samir þat, at ek fara optar (Mork. 70, 5). samir þat eigi,
at hon missi síns sóma (Mork. 84, 38). samir þat, at þér látit
nafnbótina fram koma, ok eigi hljóti hon þá lívirðing af mér,
at eiga útiginn mann (Mork. 84, 19). ekki stoðar, at vér komim
fatprúðir til ens y trå kirkj udags, ef vér úrokjum ena iðri kirkju
helgi (Hom. 135, 28). hvat mun varða, at vér heyrim (Mork.
149, 8). varðar, at viti svá (Hyndl. 18). er þat meiri sómi báðum
ykkr, at þú eigir þess konungs dóttur, at eigi sé skattgildr
(Jomsv. 69, 17). er þat nökkur várkunn, at þú verðir oss eigi
at liði, en hitt er várkunnarlaust, at þú bregðir oss brigzlum
(Nj. 139, 73). var þat nökkur várkunn, meðan Hákon frændi
varr lifði, at þeir heldi undir hann ríki (Mork. 133, 5). er
várkunn á, at slíkir hlutir Uggi í miklu rúmi þeim, er nökkurir eru
kappsmenn (0. S. 33, 1). þat er lítil vá, at vér síðim (0. S.
5, 19). er þat jafnara, at konungar sjáisk á, ok reynim með okkr
(Mork. 180, 12). þá er betr, at hér sé fátt til talat (Nj. 12,
105). er miklu drengiligra, at menn vegist með vápnum (Nj.
59, 50). ef þú vilt lögunum at fylgja ok réttri landsstjórn, þá er
bazt, at hann njóti vina sinna (Mork. 178, 39). er eigi
úskap-ligt, at vit finnimst (Mork. 107, 5). eigi er nú undarligt, at þú
hafir vel bitizt, er merrin er með þér (Mork. 81, 5). er vel, at
þú vitir, hverju þú níttir (Mork. 75, 8). þá er eigi kynligt, at
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
