Full resolution (TIFF) - On this page / på denna sida - Udeladelse af subjekt; "subjektlöse" sætninger i det norröne sprog (den klassiske sagastil) (M. Nygaard)
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
16 Nygaard: Udeladelse af subjekt.
b) virkninger af vind og veir, af bevægelser i havet
eller af en anden, naturlig eller mekanisk, kraft;
isa leysti (OH. 198, 2) ådr en ísa taki af vptnum (OH.
58, 34) þorgeir ok hans félaga velkir í hafi lengi (Flat. II
108, 13) hana rak yfir fjprdinn (SÉ. 76, 30) skipit braut í
spon ok rak þar kJ9linn, er sídan heitir Kjalarey (Laxd.
124, 16) keyrir skipit vestr fyrir Skálmarnes (Laxd. 124, 8)
var Sigmundr þá svá máttfarinn, at hann dró stundum frá
landi, en annat skeid hof hann at; skoladi jbóri’þá af
her-dum honum (Flat. I 554, 19).
honum fór sem 9drum þeim, sem støkkva, at blés út af
honum klædinn 9!!; nú belgir dúkinn ok bar at bjarginu ok
festir á einum steini (Flat. III 410, 4 fg.) bar yfirli9fnina
aptr af herdum honum (OH. 73, 34) berr oss at íslandi eda
9drum l9ndum (OH. 75, 27) er konungr gekk út ór stofunni, þá
bar hann skjótara at, en Svein vardi (OH. 70, 29) hann reidir
mJ9k (Flat. III 409, 21) því hvelfdi skipinu skjótt, med því
at hann fylgdi at med 9Üu afli (Flat. I 552, 7) nú draga
þeir Ólafr konungr strengina upp undir midjan kJ9l skeidinni
ok undu med vindásum, þegar er nökkut festi skeidina -
fyldi skeidina ok næst hvelfdi (OH. 28, 26 fg.) ekki festi
vápn á (OH. 198, 20) at eigi mundi járn á festa (SÉ. 77, 15).
c) sanseindtryk og legemlige fornemmelser;
fal þá sýn í milli þeira (OH. 182, 25) mér gaf þá sýn
(OH. 202, 24) mart berr nú fyrir augu mér (Nj. 69, 14)
undarliga hluti hefir borit fyrir mik um hrid (OH. 202, 22)
þegar brá kláda á hvarmana (OH. 224, 26) þadan af tók
verk allan ór kverkunum (OH. 197, 2) mun þik kala (SE.
35, 21).
Saaledes om, hvorledes noget fortoner sig for öiet:
þeir sá firdinum upp lúka (Eg. 88, 17) sjái þér eigi, at
nú lægir segi þeira ok draga þeir undan oss (Flat. II 308, 35)
svá at land lægdi þadan vestr at sjá (OH. 202, 15) sýndist
víkingum, at þá drogi svá snogt undan, at náliga vatnadi
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
