Full resolution (TIFF) - On this page / på denna sida - Häfte 2 - Om brugen af konjunktiv i oldnorsk (M. Nygaard) - - I. Konjunktiv i hovedsætninger
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
135
(Jomsv. 68, 23). mér þotti því þetr, er þú komir þar siðr, er
fjölment vori (Mork. 36, 39). þotti mér sannligt, at hann motti
við kannast, at Norðmenn eru komnir (Mork. 52, 11). þotti
mér uggvíst, at hann komi skjótt á minn fund (Fl. I 147, 20).
þat mætti enn verða minnar æfi, at þú ættir eigi þessu at hrósa
(Jomsv. 77, 23). þat mætti vera, at temja motti dýrin eða
önnur kykvendi, þóat þau vori grimm (Kgs. 19, 35). svá mætti
til bera, at ek launaða þér liðveizluna með því kvánfangi, er bezt
er í Noregi (Mork. 83, 20). væri mikit undir, at oss tokist
stórmannliga ok nökkut motti þess til frama vinnast í þessi för
(Mork. 157, 10). hinn veg værir þú undir brún at líta, sem þú
myndir eigi vera ragr (Nj. 37, 22).
Anm. l, Da, som ovenfor anført, "den potentiale imperf.
konj. i betydning ligger præs. ind. nær, kan der i den
underordnede sætning bruges samme Udtryksmaade, som om
hovedsætningen virkelig havde præs. ind.:
nú þóat yðr þykki barnlig spurning mín um slíka hluti, vilda
ek þess yðr biðja, at þér svarit líkendliga (Kgs. 35, 24). þat
vilda ek, at þú roddir ekki um, ok sé kyrr veðjun þessi (Mork.
98, 25). sml. vilda ek, at þér lorðit mik, hvert stafrof eða
upphaf er ek mega (var. motta) þat nema af yðr, at ek mega
þaðan af lesa allar ritningar (var. er þaðan af losa ek
aðalritningar) mannvits yðars, ok sv*á stíga ek í yður fótspor (Kgs.
4,11). væri þat mönnunum skyldligt ok þó nauðsynligt at kunna
góða skilning á því, nær háskatímar vori (var. eru) ok úforir,
eða nær þeir tímar komi (var. eru) er vel er til hættanda alls
(Kgs. 12, 3).
Anm. 2. Omvendt kander efter præs. ind. i hovedsætningen
konstrueres i bisætningen, som om hovedsætningen havde
potential konj.:
vil ek nú biðja þik, at þú létir (var. látir) ekki til þín taka
um tal várt (Nj. 120, 7). vil ek biðja þik frændi! at þú unnir
Leifi nökkurra somda eptir föður sinn, ok motta ek gjalda
honum þat fé, er þú átt hjá mér (Fl. I 149, 15). þykki mér
þannig helzt at unnit, sem Sigurðr Þorlaksson myndi hafa vegit
manninn (0, S. 140, 1). .
§ 14. Den potentiale imperf. konj. bruges temmelig hyppig,
men er indskrænket til en liden kreds af verber. Den er
almindelig af verbet vera, findes ikke sjelden af vilja, mega, þykkja,
tildels af fu/rfa, eiga, skulu; forresten kun enkeltvis. Men det
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
