- Project Runeberg -  Arkiv for/för nordisk filologi / Trettioandra Bandet. Ny följd. Tjugoåttonde Bandet. 1916 /
304

(1882) With: Gustav Storm, Axel Kock, Erik Brate, Sophus Bugge, Gustaf Cederschiöld, Hjalmar Falk, Finnur Jónsson, Kristian Kålund, Nils Linder, Adolf Noreen, Gustav Storm, Ludvig F. A. Wimmer, Theodor Wisén
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

304 Nennan: Torgny lagman.
fóru å hæ lir ok hauga at heyra palan til. En er tplud váru ørendi ko-
nungs, pau sem s ilt var til at mæla á þingum, ok,er pvi var lokit, |>á stól
upp Bjçrn stallari hjá stóli jarls ok mælti hátt: "Oláfr konuugr sendi mik
hingat pess ørendis, at hann vill bjóla Svia-konungi sætt ok pat landaskipti,
sem at fornu fari hefir verit milli Nóregs ok Svípjólar”. Hann mælti hått,
svá at Svía-konungr h eyrli gprva ; en fyrst er Svía-konungr heyrli nefndan
Óláf konung, på h u gli hann, at så myndi reka nçkkut hans ørendi; en er
hann heyrli rcett um sætt ok landaskipti m illi Svípjólar ok Nóregs, þá
skilli hann, af hverjum rifjum rísa myndi; på hljóp hann upp ok kallali
hått, at så m alr skyldi pegja ; på stó l jarl upp, ok mælti, — hann sa g li frå
orlsendiug Olåfs digra ok sættarholum v il Olaf Svia-kouung ok frá því, at
Vestr-Gautar sendu Olåfi konungi 9II orl til, at sætt skyldi gera v il Nó-
regsmenn; ta lli hann upp, hvert vandræli Vestr-Gautum var at því, at
missa þeira hluta allra af Nóregi, er þeim var árhót i, en i annan sta l at
sitja fyrir åhlaupum peira ok hem ali, ef „Noregs-konungr samnali her sa-
man ok herjali å på; jarl segir ok, at Oláfr Nóregs-konungr hafli menn
pangat sent peira ørenda, at hann vill bilja Ingigerlar dottur hans. En er
jarl hætti at tala, þá stól upp Svia-konungr ; hann svarar pungliga um
sættina, en veitti jarli åtnlur pungar ok stórar um dirfl på, er hann h afli
gfjrt g ril ok fril v il inn digra mann ok lagt v il hann vinåttu, ta lli hann
sannan at landrålum v il sik, k val pat makligt, at Bpgnvaldr væri rekinn
ór rikinu ok segir, at alt slikt hlaut hann af åeggjan Ingibjargar, konu
sinnar, ok k val pat verit hafa it ósnjallasta rål, er hann skyldi fengit hafa
at girnlum slikrar konu; hann talali langt ok hart, ok snøri på enn tç>-
lunni å hendr Óláfi digra. En er hann settisk nilr, pa var fyrst hljótt.
x stó l upp jjorgnýr. En er hann sh il upp, på stólu upp allir bændr, peir
^ er å lr hçflu setit, ok pustu at allir, peir er i olrum stçlum hç>flu verit, ok
vildu h lýla til, hvat ;þorgnýr mælti. Var på fyrst gnýr mikill af fjplmenni
ok våpnum. En er h ljól feksk, på mælti Jorguyr: "annan veg er nú skap-
lyndi Svia-konunga, en fyrr hefir verit. J>orgnyr, fçlurfalir minn, m unli
Eirik Upsala-konung Emundarson ok sagli pat frå honum, at m elan hann
var å léttasta aldri, at hann h afli hvert sumar leilangr úti ok fór til ýmissa
landa ok la g li undir sik Finnland ok Kirjålaland, Eistland ok Kurland ok
v ila um austrlçnd, ok mun enn sjå pær jarlborgir ok çinnur stórvirki, pau
er hann gerli, ok var hann ekki svå inikillåtr, at eigi hlýddi hann mçnnum,
cf skylt åttu v il hann at ræla. Jíorgnýr, falir minn, var m el Birni ko-
nungi langa ævi; var honum hans siir kunnigr; stól um ævi Bjarnar hans
riki m el styrk miklum en engum purl-, var hann dæll sinum vinum. Ek
må muna Eirik konung inn sigrsæla, ok var ek m el honum i mprgum
herfçrum; jók hann riki Svia, en varli harlfengliga ; var oss gott v il hann
rålum at koma. En konungr pessi, er nú er, lætr engi mann pora at mæla
v il sik, nema pat einu, er hann vill vera låta, ok hefir hann par v il alt
kapp, en lætr skattland sin undan sér ganga af eljanleysi ok prekleysi. Hann
girnisk pess at halda Nóregs-veldi undir sik, er engi Svia-konungr hefir pat
fyrr ågirnzk, ok gerir, pat morgum manni óró. Kú er pat vili vårr bóandanna,
at pú gerir sætt v il Olåf digra, Nóregs-konung, ok giptir honum dóttur pina
Ingigerli. En ef pú vilt vinna aptr undir pik riki pau i Austrvegi, er frændr
pinir ok forellri hafa par ått, på viljum vér allir fylgja pér par til. M el
pvi at pú vilt eigi hafa pat, er vér mælum, på munum vér veita pér atgønga
ok drepa pik ok pola pér eigi ófril ok ólog; hafa svå gprt inir fyrri forell-
rar vårir; peir steyplu v. konungum i eina keldu á Múlapingi, er ålr hçiflu
upp fylzk ofmetnalar, f sem pú v il oss. Seg nú skjótt, hvårn kost pù vilt
upp taka". |)å gerli lýlrinn pegar våpnabrak ok gný mikinn. Konungrinn
stendr på upp ok mælti, segir, at alt vill hann vera låta, sem bændr vilja;
segir, at svå hafa gr>rt allir Svia konungar, at låta bændr råla m el sér çdlu
pvi, er peir vildu. S ta ln a li på kurr bôandanna. En på tçdulu hpflingjar,
konungr ok jarl ok J>orgnyr, ok gera på fril ok sått af hendi Svia-konungs,
eptir pvi, sem Nóregs-konungr hefir ålr orl til send. Var å pvi bingi pat

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sat Dec 9 02:26:59 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/anf/1916/0312.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free